Baskische speler in Kosovo: ‘Hier zien ze mij als de Spaanse Muriqi’

Oier Sarriegi, opgeleid bij Athletic Bilbao, speelt bij de historische club Drenica in de Kosovaarse Superliga. De in San Sebastian geboren verdediger spreekt vanuit Skenderaj met “AS”

Oier Sarriegi had nooit gedacht dat hij uiteindelijk zou spelen in een nieuw en onbekend land als Kosovo.

De rechtsback, geboren in San Sebastian en opgeleid in de jeugdopleiding van Athletic Bilbao, waarna hij speelde bij Alaves B, Tudelano, Ebro en het Bulgaarse Beroe, besloot zijn carrière op een ander niveau voort te zetten door te tekenen bij Drenica, een van de oudste en bekendste clubs van Kosovo. Na zijn debuut voor de club uit Skenderaj werd Sarriegi de tweede Spaanse speler in de geschiedenis van de Kosovaarse competitie, na Jalen Blesa, die slechts een paar jaar geleden voor Istogu, Rahoveci en Prishtina speelde.

“Het is een unieke ervaring. Ik had nooit gedacht dat ik in Kosovo zou spelen, maar ik wilde naar het buitenland, iets anders proberen en zien hoe ver ik kon komen”, zegt Sarriegi, die nog steeds aan zijn nieuwe omgeving moet wennen.

Hij arriveerde eind augustus, op de laatste dag van de transferperiode, en had weinig tijd nodig om zijn debuut voor de ploeg te maken. 

“Bij mijn debuut als basisspeler speelden we tegen Drita, de beste ploeg van het land, en wisten we met 1-0 te winnen. Ik speelde 90 minuten en presteerde goed, dus ik ben erg blij”, zegt hij glimlachend. 

De overwinning betekende meer dan alleen drie punten. Het was een positief teken voor Drenica, dat is teruggekeerd naar de hoogste klasse en met de hulp van nieuwe investeerders wil groeien. 

Na zeven wedstrijden staat de ploeg uit Skenderaj vierde, met drie overwinningen, twee gelijke spelen en twee nederlagen. 

“Het doel is duidelijk. We willen bij de eerste vier eindigen en volgend jaar in Europa kunnen spelen”, zegt Sarriegi, die inmiddels een vaste en onmisbare kracht in de basisopstelling is geworden.

Hoewel Spanje Kosovo niet officieel als onafhankelijke staat erkent, riep het Balkanland in 2008 de onafhankelijkheid uit en heeft het ook een opvallend jonge bevolking, wat te zien is in de stadions. 

“Ik was verrast door de passie voor voetbal. Bij onze eerste wedstrijd zaten er meer dan 3.000 toeschouwers op de tribunes en je ziet dat mensen het met veel passie beleven, zelfs meer dan in Spanje”, zegt hij. 

Drenica, de club uit de stad Skenderaj, is een van de historische clubs van het land, hoewel de club pas onlangs haar plaats in de Superliga heeft heroverd na enkele jaren in de Tweede Klasse. 

“Mensen houden je op straat aan, juichen je toe… als je zegt dat je voor Drenica speelt, merk je dat het hier een zeer geliefde club is”, zegt Oier.

De passie gaat hand in hand met een competitie in opkomst. De Kosovaarse Superliga probeert naam te maken in Europa met clubs als Drita, dat dit seizoen de competitiefase van de Conference League bereikte en onder meer tegen Rayo Vallecano zal spelen. 

“Ik was echt verrast door het niveau. Het is een zeer fysieke competitie, met voortdurend actie, maar de lokale spelers zijn erg goed. Bovendien zijn er buitenlanders uit veel verschillende landen die het niveau verhogen. Het lijkt op wat ik in Bulgarije heb meegemaakt: een professionele en veeleisende competitie”, analyseert de rechtsback. 

Hoewel de Kosovaarse Superliga “veel wordt gevolgd”, was Oier Sarriegi verrast door het grote aantal fans dat naar het Spaanse voetbal kijkt. 

“Ik was echt verrast dat ze, net als in Bulgarije, zoveel weten over de Spaanse competitie. Ze weten dat ik voor Athletic Club en Alaves heb gespeeld. Die clubs kennen ze, net als veel andere clubs.”

“Hier zien ze mij een beetje als de Kosovaarse Muriqi”

De grootste naam in het Kosovaarse voetbal is Vedat Muriqi, de spits van Mallorca en een absoluut idool in zijn land. 

“Hier zeggen ze voor de grap dat ik een beetje de Kosovaarse Muriqi ben, omdat ik de enige Spanjaard ben die in deze competitie speelt. Ze vinden dat bijzonder en vertellen het me”, vertelt Oier. 

De vergelijking zegt veel over het belang van voetbal voor de identiteit van het land: 

“Muriqi is als een halfgod. Elk doelpunt dat hij voor het nationale team maakt, is een prestatie. Tegen Zweden scoorde hij en het stadion zat vol. De sfeer was geweldig.”

Het Kosovaarse nationale team droomt ervan zich voor het eerst te plaatsen voor een WK. Voor Oier Sarriegi beperkt de uitdaging zich echter niet tot het veld. Ook zijn dagelijkse leven in Skenderaj vraagt van hem dat hij zich aanpast aan nieuwe gewoonten en een andere cultuur. 

“Hier spreken we Albanees en niet iedereen spreekt Engels, al geldt dat wel voor de jongeren. Ik leer de basiswoorden om te integreren en respect te tonen. Ook de religie heeft indruk op me gemaakt. Het is een land met een moslimmeerderheid en veel van mijn teamgenoten bidden voor en na de training. In het begin is dat verrassend, maar daarna zie je het als iets normaals in het land”, legt de in San Sebastian geboren rechtsback uit.

Ver weg van de beelden van een land dat door oorlog is verwoest, heeft Oier Sarriegi een andere werkelijkheid aangetroffen. 

“Ik was verrast door hoe modern alles is. Mijn appartement is nieuw, de faciliteiten zijn erg goed en de levenskwaliteit is goed. Misschien verwacht je van buitenaf iets anders, maar als je hier aankomt, zie je een land in ontwikkeling, met jonge mensen en veel leven op straat.”

Een lange reis

Zijn carrière wordt gekenmerkt door veelzijdigheid. Van spits in zijn eerste jaren bij Lezama ontwikkelde hij zich tot rechtsback, speelde hij soms ook als centrale verdediger en zelfs als linksback. Oier heeft zich altijd aan de omstandigheden aangepast. “Mijn natuurlijke positie is rechtsback, maar ik pas me aan alles aan wat de trainer vraagt. Ik denk dat ik het hier goed kan doen, omdat het een zeer fysieke competitie is met een hoog tempo en minder rustmomenten, wat bij mijn eigenschappen past”, legt hij uit.

Na zijn periode in Bulgarije, waar hij bij Beroe voor het eerst in het buitenland speelde, is zijn doel nu duidelijk: uitkomen in het profvoetbal. 

“Ik ben mijn zaakwaarnemer Tonin Fernandez erg dankbaar voor de kans die hij me gaf door me naar Beroe te brengen. In Spanje is het heel moeilijk om La Liga of de Segunda División te bereiken. Deze competities geven je de kans om prof te worden en te spelen in stadions met 10.000 of 15.000 toeschouwers, en dat zijn unieke ervaringen. Ik moedig iedere speler die de kans krijgt om naar het buitenland te gaan aan om dat te doen. Het verandert je leven”, zegt hij.

Op 28-jarige leeftijd gelooft Sarriegi dat hij nog een lange weg te gaan heeft.

“Mijn ambities zijn groot. Ik wil hier een goed seizoen spelen, Drenica helpen groeien en mijn carrière verder ontwikkelen. Ik heb nog veel jaren voetbal voor me en wil zo ver mogelijk komen.”

Voorlopig maakt zijn naam al deel uit van de geschiedenis van het Kosovaarse voetbal. En als alles volgens plan verloopt, kan het avontuur van Oier Sarriegi een keerpunt betekenen, zowel voor hem als voor een land dat voetbal begint te zien als een venster op de wereld.